วันจันทร์ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 2

สิ่งที่ได้รับจากการเรียนรู้
             ภาษา
            ภาษาที่ผู้ใช้ภาษาสื่อสารในชีวิตประจำวันด้วยการพูดนั่นเอง การพูดมีหลายระดับ ภาษาพูดมีทั้งรูปแบบที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการ

-ภาษาพูดคำนึงถึงความเหมาะสมของฐานะบุคคลและกาลเทศะด้วย
-ภาษาเขียน คือ ภาษาที่เป็นลายลักษณ์อักษรบันทึกไว้เป็นหลักฐานประกอบด้วยสาระที่นำมาอ้างอิงได้ใช้เป็นภาษามาตรฐาน

             ความแตกต่างระหว่างภาษาพูดและภาษาเขียน
1. ภาษาเขียนใช้คำภาษามาตรฐาน หรือ ภาษาแบบแผนซึ่งนิยมใช้เฉพาะในวงราชการหรือ ในข้อเขียนที่เป็นวิชาการทั้งหลายมากกว่าภาษาพูด

2. ภาษาพูดมักจะออกเสียงไม่ตรงกับภาษาเขียน คือ เขียนอย่างหนึ่งเวลาออกเสียงจะเพี้ยนเสียงไปเล็กน้อย ส่วนมากจะเป็นเสียงสระ

3. ภาษาพูดสามารถแสดงอารมณ์ของผู้พูดได้ดีกว่าภาษาเขียน คือ มีการเน้นระดับเสียงของคำให้สูง ต่ำ สั้น ยาว ได้ตามต้องการ

4. ภาษาพูดนิยมใช้คำช่วยพูดหรือคำลงท้าย เพื่อช่วยให้การพูดนั้นสุภาพและไพเราะยิ่งขึ้น

5. ภาษาพูดนิยมใช้คำซ้ำและคำซ้อนบางชนิด เพื่อเน้นความหมายของคำให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

สิ่งที่ได้เรียนรู้ใหม่
             ได้เรียนรู้ในการใช้ภาษาเขียน ปัจจุบัน ภาษาเขียนมักเขียนผิดอยู่บ่อย ๆ กลับเอาไปใช้พูดแทน มีภาษาที่หล่อแหลมเกิดขึ้นมาใหม่ ๆ ตลอดเวลา ฉะนั้นควรใช้ภาษาให้ถูกต้องอยู่สม่ำเสมอ เพื่อภาษาจะได้ไม่วิบัติ

ข้อเสนอแนะ
ทุกครั้งที่เราใช้ภาษาควรใช้ให้ถูกต้อง และไม่ควรเปลี่ยนแปลงให้คงเดิมรักษาไว้


นางสาวทิพวรรณ แม้นพยัคฆ์ 55113400179 ตอนเรียน D1